در زمان هخامنشيان براي درفش ملي ايران نشاني با الهام از شاهين در حالپرواز و احتمالا با بهره گيري از نمادي مهري, ساختند كه بسياري از مفاهيم بنياديآيين زردشت را در خود داشت. ايرانيان بر اين باور بودندكه اين نشان – يعني پيروي ازمفاهيم آن- موجب پايداري و استواري درفش كاويان, پايندگي و جاودانگي ايران زمين, آزادگي و سرافرازي ايرانيان,آباداني و پيشرفت سرزمينهاي زير پرچم ايران,خواهدبود.بر همين باور نام اين نشانه را "فروهر" نهادند. هر يك از اندامهاي اين نگارهبيانگر معنايي است كه ريشه در انديشه ايرانيان زردشتي دارد.
1- سيماي پير و نوراني نگاره ياداور آنست كه براي پرواز بهسوي رسايي و جاودانگي, بهره گيري از راهنمايي استادان پارسا و پيران خردمند, ضرورتدارد.
2- دست راست او به جلو و بالا كشيده شده است و اين نشانه آنست كه آرمان و هدفانسان بايد پويش و پرواز به جلو و بالا باشد. ( پيش روي و فراروي ) – البته ناگفته نماند كه احترام در زمان هخامنشي به همين صورت بوده همانگونه كه تصاوير حكاكي شده بر" تخت جمشيد" افراد مقابل داريوش دست خود را براي احترام به اينصورت اما در ارتفاعي بالاتر و در مقابل صورت نگاه مي دارند.
3- حلقه اي كهدر دست چپ او قرار دارد نشانه ي پيماني است كه انسان در بدو خلقت خود با هستي بخشبزرگ دانا بسته است و آن مبارزه پيگير و خستگي ناپذير با ناراستي, براي نيرو بخشيدنبه فروزه راستي, در جهان است.
4- حلقه ي دور كمر او نشانه آنست كه انسان وظيفه دارداز بند وابستگي هاي دروغين در اين جهان در گذرد تا شايستگي و توانايي پرواز بهسرچشمه خورشيد حقيقت را بيابد.
5- دو رشته آويخته به چنبر مياني بدنش بيانگر اينحقيقت است كه زندگي انسان در اين جهان آوردگاه رويارويي دو مينوي متضاد نيكي و بدياست, و انسان نيز در اين ميدان زندگي ناگزير به مبارزه است.
6- اندام زيرين نگارهفروهر – كه سه بخش دارد – نشانه آنست كه انسان در ميدان مبارزه نيكي و بدي بايدانديشه و گفتار و كردار بد را رها سازد تا زمينه رشد و بالندگي نيكيها در انديشه اوفراهم گردد.
7- دو بال گشاده نگاره كه هركدام به سه بخش تقسيم شده است, بيانگر اينمعناست كه انسان پس از فروهشتن انديشه و گفتارو كردار زشت بايد با بالهاي گشاده ونيرومند انديشه , گفتار و كردار نيك به سوي سرافرازي و رسايي پرواز كند.
برگرفته از وبلاگ:http://www.dokhtar-e-iran.blogfa.com/




پاسخ با نقل قول
