ياد بگيريد از خلوت و تنهايي لذت ببريد
هيچ چيز به اندازه خلوت و تنهايي نمي تواند کمک تان کند تا با ضمير درونتان تماس حاصل کنيد. به ويژه اگر اين خلوت و تنهايي با سکوت و سکون درون و حذف صداهاي بيروني مانند راديو، تلويزيون، روزنامه، مجله و ساير صور فرار از خويشتن همراه باشد. اگر هنوز لذت از خلوت و تنهايي را آغاز نکرده ايد، اکنون آغازش کنيد. با تنها بودن راحت و آسوده باشيد. اين مجالي است تا بتوانيد به انديشه خود، مطالعه مطالب تعالي بخش، گذراندن وقت در طبيعت، تماس با شهودتان، خنديدن، گريستن، بخشيدن و تامل در کار کائنات بپردازيد. اين بدان معنا نيست که سر به صحرا بگذاريد، يا به دل غاري پناه ببريد. کاملا برعکس. آدميان و روابط انساني بخش مهمي از رشد دروني و بروني ما است. ولي همه ما گهگاه به مجالي نياز داريم تا باتري خود را شارژ کنيم. يعني نه تنها به روح خود خوراک برسانيم، بلکه انرژي لازم را براي پيشکش به ديگران پيدا کنيم. اگر خلوت و تنهايي به چشمتان وحشت زا مي نمايد، از مدت زماني کوتاه شروع کنيد. ناهاري تنها در گوشه اي آرام، مثلا روي نيمکت باغي خلوت. آن گاه يک روز آخر هفته و بعدا دو روز آخر هفته را در خانه و در خلوت و تنهايي و سکوت بگذرانيد. در ايجاد زماني منظم براي خلوت و سکوت، خلاق باشيد. اين امر بر آرام جانتان و تجربه نور درونتان مي افزايد.




پاسخ با نقل قول

