اگر تو نبودی ...
کدام واژه مرا تا عروج ما می برد؟
نگاه منتظرم راه بر نگاه که می بست؟
اگر تو نبودی دلم هوای که می کرد؟
اگر تو نبودی فضای خاطره ام عطر یاد که را داشت؟
اگر تو نبودی به شوق که آغاز می توا نستم؟
به کوی که پرواز می توا نستم؟
کدام شرم نجیبانه آتشم می زد؟
کدام بغض غریبانه گریه سر می داد؟
تو را به جان سپیده تو را به سوسن و شبنم ...
تو را به ساقه گندم تورا به سوره مریم ...
تو را به نازکی خواب یک بنفشه زیبا ...
تو را به بارش باران ...
تو را به آبی دریا ...
تو را به پاکی کوثر تو را به عمر شبنم بی تاب ...
تو را به رویش نیلوفرانه درمهتاب ...
تورابه جان شقایق تو را به لا له تب دار ...
تو را به گرمی آتش تورا به لحظه دیدار ...
تورا به هق هق آ رام و بی صدا سوگند ...
بمان
بمان بهانه بودن
بمان دلیل سرودن
بمان امید شکفتن
که گر تو بمانی
دوباره خواهم خواند
برای باور فردا...




پاسخ با نقل قول