ترانه ها و خواننده های ایتالیایی

[gesa811]

Eros Ramazzotti
Bambino Nel Tempo

Mentre guardo il mare, il mio pensiero va
alla latitudine di un’altra età
quando ci credevo nelle favole,
sempre con la testa fra le nuvole,
sogni e desideri diventavano realta
dentro il libro della fantasia.
Era la stagione della vita in cui non cè alinconia.

Ora in questo tempo d’inquietudine,
sento che non ci si può l'udere.
Nonostante tutto, resta un po’ d’ingenuità
dentro, la speranza ancora cè
come allora, voglio continuare sempre a chiedermi perchè

e dipingo a modo mio il mondo intorno a me,
come un bambino nel tempo che non perde mai
la sua curiosità
d’istinto che mi fa volare via di qua.
Un bambino nel tempo non si arrende mai,
cerca la felicita

Respirando l’aria di salsedine,
mi fa compagnia la solitudine.
Questo posto mi sembrava magico
nel ricordo di quand’ero piccolo.
Come allora, cerco una risposta che non cè
e non so che differenza fa:
rimanere fermo ad aspettare oppure andare via di qua.

E dipingo a modo mio il mondo intorno a me.
Come un bambino nel tempo che non perde mai
la sua curiosita
e per sempre invisibile e vera
questa parte di me resterà

E dipingo a modo mio il mondo intorno a me,
un bambino nel tempo non si arrende mai,
ma cerca la felicità

اروس راماتزوتی
پسر زمانه

هنگامی که به دریا نگاه میکنم، افکارم پر میکشد
به بی قیدی سالهای گذشته
زمانی که به افسانه ها اعتقاد داشتم
همیشه آرزوهای بزرگ داشتم (سری میان ابرها داشتم)
رویاها و آرزوها واقعیت پیدا میکردند
در کتابی که داستانی افسانه ای داشت
دوره ای از زندگی که در آن غمی نبود

حالا در این زمانه خستگی ناپذیر
احساس میکنم هیچ چیز شنیدنی وجود ندارد
در ازای همه چیز، تنها کمی سادگی مانده است
که در آن هنوز امیدی هست
به همین جهت میخواهم به بپرسیدن از خود ادامه دهم که چرا؟

راهم را در دنیایی که مرا احاطه کرده نقاشی میکنم
مانند پسرزمانه که هیچگاه از دست نمیدهد
حس کنجکاویش را
غریزه ای که وادارم میکند، از اینجا بروم
پسر زمانه که هیچگاه تسلیم نمیشود
شادی را جستجو میکند

تنفس هوای شور
باعث میشود با تنهایی همراه شوم
اینجا به نظرم جادویی است
در خاطرات زمان کودکیم
هنگامیکه به دنبال پاسخی بودم که وجود نداشت
و نمیدانستم چه تفاوتی دارد:
اینجا ماندن و انتظارکشیدن یا رفتن

راهم را در دنیایی که مرا احاطه کرده نقاشی میکنم
مانند پسر زمانه که هیچگاه از دست نمیدهد
حس کنجکاویش را
همواره برای نادیدنیها و حقیقت
این بخشی از من است که باقی مانده

راهم را در دنیایی که مرا احاطه کرده نقاشی میکنم
پسر زمانه که هیچگاه تسلیم نمیشود
و شادی را جستجو میکند

[gesa811]

خوب خیلی از ترانه ها رو تا حالا معرفی کردیم اما اصل کاری یادمون رفت. منظورم ترانه ایه که امسال تو فستیوال سن رمو مقام اول رو کسب کرد. بله ترانه « ایکاش منقاری داشتم Vorrei Avere Il Becco» از پوویا.
جوزفه پوویا (Giuseppe Povia) که متولد 1972 در شهر میلان هست، بعد از آلبوم « به سلامتی دیونه ها Evviva i pazzi » که تو سال 2005 بیرون داد، امسال با این ترانه که در آخرین آلبومش یعنی « بچه ها اوه میکنند ... داستان ادامه دار I bambini fanno oh...la storia continua anno » اجرا کرده، تونست مقام اول فستیوال سن رمو رو به خودش اختصاص بده. پس تو پست بعدی میریم سراغ این ترانه.

[gesa811]

Povia
Vorrei Avere Il Becco

Vorrei avere il becco
Per accontentarmi delle briciole
Concentrato e molto attento
Si, ma con la testa fra le nuvole
Capire i sentimenti quando nascono e quando muoiono
Perciò vorrei avere i sensi per sentire il pericolo
Se tutti quanti lo sanno ma hanno paura che l'amore è un inganno
Oh, ce l'ha fatta mia nonna per 50 anni con mio nonno in campagna
Più o meno come fa un piccione
Lo so che e brutto il paragone
Però vivrei con l'emozione
Di dare fiducia a chi mi tira il pane
Più o meno come fa un piccione l'amore sopra il cornicione
Ti starei vicino nei momenti di crisi
E lontano quando me lo chiedi
Dimmi che ci credi e che ti fidi
Un giorno avevo il vento che mi accompagnava su una tegola
A volte sono solo e mi spavento, cosa cì fanno due piccioni in una favola?
Se tutti quanti lo sanno ma hanno paura che l'amore è un inganno
Oh, me l'ha detto mia nonna
«Lo sai quante volte non pensavo a tuo nonno?»
Più o meno come fa un piccione
E mica come le persone che a causa dei particolari
Mandano per aria sogni e grandi amori
Camminerò come un piccione a piedi nudi sull'asfalto
Chi guida crede che mi mette sotto
Ma io con un salto all'ultimo momento
Volerò ma non troppo in alto
Perché il segreto è volare basso
E un piccione vola basso
Ma è per questo che ti fa un dispetto
Ma è per questo che anche io non lo sopporto
Noi però alla fine resteremo insieme
Più o meno come fa un piccione
L'amore sopra il cornicione
Ti starò vicino nei momenti di crisi
E lontano quando me lo chiedi
Dimmi che ci credi
Ci sveglieremo la mattina, due cuori sotto una campana

پوویا
ایکاش منقاری داشتم


ایکاش منقاری داشتم
تا از خرده نانی خوشحال میشدم
کاملا با تمرکز و با دقت
بله، با آرزوهایی بزرگ (سری میان ابرها)
برای درک احساسات، هنگامی که متولد میشوند و هنگامی که میمیرند
پس میخواهم حواسم جمع باشد تا خطر را حس کنم
گرچه همه میدانند اما میترسند که عشق فریبی بیش نباشد
آه، مادر بزرگم با پدر بزرگم 50 سال در روستا عاشق هم بوده اند
کم و بیش مانند یک کبوتر
میدانم که مقایسه درستی نیست
اما میخواهم با شور وحال خودم زندگی کنم
اعتماد به کسی که غذای مرا میکشد
کم و بیش مانند یک کبوتر عاشق روی دیوار
تو کنار لحظات پرتنش مانده ای
و بسیار دور ازمن هنگامی که تو را میخواهم
بگو به چه معتقدیم و تو به چه معتقدی
روزی تندبادی مرا به سوی بامی کشاند
زمانی که تنها بودم و ترسان، دو کبوتر در داستانها چه میکنند؟
گرچه همه میدانند اما میترسند که عشق فریبی بیش نباشد
آه، مادربزرگم به من گفته بود
« میدانی چندبار به پدر بزرگت فکر نکرده ام؟»
کم و بیش مانند یک کبوتر
و در همه حال مشابه افراد نکته بین
درود میفرستند برای بیان رویاها و عشقهای بزرگ
میخواهم مانند یک کبوتر راه بروم، پای برهنه روی آسفالت خیابان
کسی در خیال اسیر کردن من است
اما من در آخرین لحظه خواهم پرید
خیلی بالا پرواز نخواهم کرد
زیرا رمز کار پایین پرواز کردن است
و یک کبوتر پایین پرواز میکند
و به همین جهت است که تو دلخور میشوی
و به همین جهت است که من تحمل نمیکنم
ما در نهایت باهم میمانیم
کم و بیش مانند یک کبوتر
عشق روی دیوار
تو کنار لحظات پرتنش مانده ای
و بسیار دور از من هنگامی که تو را میخواهم
بگو که ما مطمئنیم
صبح بیدار خواهیم شد، دو قلب زیر یک ناقوس

[gesa811]

Immagina
Biagio Antonacci

Immagina, quando correvi libero
con le tue scarpe scomode
e tanta voglia di far ben
Immagina, regali senza meritare
leggendo dei coriandoli
quelle atmosfere uniche
Immagina, la prima notte fuori casa
la sensazione di esser grande
ma di non poter decidere
Immagina, la tua ragazza moglie di
di chi ha saputo attenderla
e poi ha spento la sua stella
Immagina, l'umore di tua madre che
quando perdeva l'autobus
e ritardava in fabbrica
Immagina, tuo padre quante cose ancora
aveva da capire lui
come poteva insegnarle a te

Immagina, quando sognavi timido
nei pomeriggi da inventare
di nebbia e di rivincite
Immagina, quei giorni che hai dato tutto
e che nessuno lo ha capito
e ti sei sciolto in lacrime
Immagina, se sangue fosse fragola
se rabbia fosse una carezza
se odio fosse bacio in bocca
Non perdere di quel ragazzo non perdere
la bella parte di vivere
e quindi mettici l'anima e vivila e vivila

[gesa811]

از شکست سیلویو برلسکنی نخست وزیر سابق ایتالیا که نماینده حزب دست راستی ها بود، تو انتخابات مدت زیادی نگذشته. تو زمان نخست وزیری این آقا، دست چپی ها که حالا سرکار اومدن انتقادات زیادی ازش میکردند. نمیدونم داستان چیه اما اکثر سینماگرای ایتالیا هم گرایشهای مارکسیستی دارن و در راستای اهداف حزب کمونیست که الان اسمش شده حزب دمکراتیک چپ، حرکت میکنن. روبرتو بنینی یکی از همین سینماگراست که با تمام قدرت و هر وسیله ممکن سیاستهای برلسکنی را بوسیله طنز به سخره میگرفت. دیروز به طور اتفاقی به اين سايت برخورد کردم، یه نگاه بهش بندازین بد نیست.
به شعارهای تبلیغاتی زیر تابلوهای برلسکنی توجه کنید. مثلا یه جا نوشته:




Poliziotti e carabinieri di quartiere sono ormai in ogni citta
یعنی "ماموران و افسران پلیس در هر شهری کنار شما هستند" و مردم زیرش نوشتن
Ma ancora non t' hanno trovato
"اما هنوز پیداشون نیست" یا تو پوستر بعدی نوشته




L'Italia oggi: forte in europa rispettata nel mondo
"ایتالیای امروز: قدرتمند در اروپا، پذیرفته شده در دنیا"
و زیرش با دست نوشتن:
Dei ladri!
"دنیایی از دزدها"

در هر صورت اونش به ما ربطی نداره، اونی که به موضوع این تاپیک مربوط میشه متن ترانه طنزی از روبرتو بنینی هست که تو این سایت نوشته شده و خود ترانه هم از بالای صفحه، یعنی اینجا قابل دانلود کردنه، که توصیه میکنم حتما دانلود کنید.

بعد از این همه ترانه عاشقانه، محض تنوع خواستم ترجمه این ترانه طنز سیاسی رو بنویسم. اما راستشو بخواید این از اون ترانه هایکه که ایتالیاییها باهاش حال میکنن و وقتی ترجمه اش میکنی تمام لطفش از دست میره. با اینحال نصف ترانه رو ترجمه اش رو براتون میارم، اگه خوشتون اومد بقیه اشم ترجمه میکنم، بقيه اش در مورد خانمهاي ايتالياييه كه ميگه زيباترين زنهاي دنيا هستند و ... كه ميدونم چندان علاقه اي به دونستنش نداريد ، اون قسمت رنگی هنوز ترجمه نشده.

فقط یه چیزی داخل پرانتز بگم، بعضی از کلمات و اصطلاحات هست که به وفور تو مکالمات روزمره استفاده میشه و موردی نداره اما وقتی به زبون خودمون ترجمه اش میکنیم خیلی ضایع اس، مثلا همین کلمه انگلیسی FU...YOU که تو هر فیلم آمریکایی حداقل صد دفعه تکرار میشه، اما ترجمه اش به فارسی چیز ناجوری از آب در میاد. خلاصه اینکه تو این ترانه هم یه چندتا از اینا بود که سعی کردم یه جورایی معنی معادل بهتری براش پیدا کنم! و نکته دوم اینکه اسم مکانها و اشخاص ایتالیایی زیادی تو این ترانه اورده میشه که خیلیاشونو نمیشناسم، واسه همین زیاد گیر ندین. با توجه به این روده درازیها میریم سراغ ترانه « وقت فکر کردن به برلسکنی Quando penso a Berlusconi » با صدای روبرتو بنینی.

[gesa811]

Roberto benigni
Quando penso a Berlusconi

(PARLATO(
Questa è la canzone più allegra del mondo.
È una canzone che possono cantare grandi e piccini,
medi ed anziani, piccoli e grandi e via e via e via...
Privatizziamo il debito pubblico! Sciogliamo le camere! L'emendamento in contumacia!
Questa è una canzone che non ha niente a che vedere con la politica.
Chiunque si riconosca è puramente casuale. Il titolo è 'Quando penso a Berlusconi'.
È la canzone dell'allegria di vivere in Italia: L'Italia!! Il paese più bello del mondo.
Ma vogliamo... ma vogliamo sdilungarci nell'Italia? Ah, che soddisfazione lo sdilungamento italiano.
È la mia sensazione di quando mi sveglio la mattina a letto e dico:
'Ma dove sono? Ma, ma che sono veramente italiano?'.
Non ci credo io stesso alle mie.. a..., a..., a... Ma andiamo avanti!
È la gioia di vivere, di essere contemporaneo dei contemporanei,
di vivere nella terra... Ma andiamo avanti! Ma ve la voglio cantare più che dire! Attacca banda!


(CANTATO(
Ah, che bellezza essere italiano
quando al mattino l'aria s'improfuma,
quando al barista chiedo da lontano
'Augusto, un cappuccino senza schiuma!'.
E mentre lo sorseggio mi ci beo
e penso alla Madunina e al Colosseo
e mentre penso al Ponte dei Sospiri
senza volerlo vado su di giri.
Penso ai Bronzi di Riace
e il mio corpo si compiace
e mi eccito parecchio
quando penso a Ponte Vecchio...

Ma poi penso a Berlusconi
e mi si sgonfiano i coglioni.
Mi si sgonfiano le palle
non so piu' dove cercarle.
Quando penso a quel biscione
mi si abbassa la pressione.
L'apparato genitale
c'ha un collasso verticale
Quando penso a Berlusconi
il testicolo s'ammoscia
tutto il corpo mi s'affloscia
ogni cosa mi va giù
e non si rizza più.
Non mi si rizza più.



(PARLATO(
Eh, c'è da ridere e c'è da piangere cari elettori ed elèttrici.
Eh, noi si scherza ma sulle malattie c'è poco da scherzare.
C'ho la Berlusconite! Come cosa è? La Berlusconite!
E il dottore mi ha consigliato di pensare che abbiamo avuto una grande storia,
una grande geografia, un grande passato. Provi a pensare, che ne so, a Mazzini, a... a... a... a...
ma provi a pensare a chi gli pare a lei. Gliel'ho attaccata anche a lui.
Va bene, finché dura io ci provo. Finché dura. Vediamo quanto dura. Vai attacca!



(CANTATO(
Ma è sempre bello essere italiano
ai tempi nostri e a quelli di Ben Hur,
Colombo, Dante, Cesare, Tiziano
e Camillo Benso conte di Cavour.
Sorseggio il cappuccino e mi ci beo
pensando a Garibaldi, a Galileo
poi mi sento il corpo turgido, gagliardo
se penso che discendo da Leonardo.
Penso a Coppi sul Tonale
e mi sale su il morale
e mi sale un'erezione
quando penso a Cicerone.

Ma poi ripenso a Berlusconi
e mi si sgonfiano i coglioni.
Mi si risgonfiano le palle
e non so più dove cercarle.
E quando penso a quel biscione
mi si abbassa la pressione.
L'apparato genitale
c'ha un collasso verticale.
Quando penso a Berlusconi
il testicolo s'ammoscia
tutto il corpo mi s'affloscia
ogni cosa mi va giù
e non si rizza più.
Non mi si rizza più.


(PARLATO(
È diventata una cosa tremenda! Non so piu' che fare,
dove andare, chi cercare, che sentire, che odorare, che tastare.
Eh, mi mettono in quarantena, in cinquantena, in sessantena, in settantena in centoventitreena.
Non posso muovermi, girare, non so dove andare.
Con le donne! Con la donna italiana, che e' la piu' bella del mondo.
Mi fanno ridere le francesi, le australiane, le andorrane, le liechensteniane.
Ah, le liechensteniane. Mi fanno ridere! Ma vogliamo mettere le italiane?
La donna più chic, più raffiné, più remuneré del mondo.
La donna italiana è la più vezzosa, la più garmidiosa, la più bellosa, la piu' gangarosa.
Io esco con una che ci diamo del lei pure nell'atto intimo.
'Prego si sdrai, si accomodi, si metta così, si metta cola'. Dopo di lei,sopra di lei, sotto di lei,
a lato di lei, di qua di lei. Alzi la gamba, sposti il ginocchio, via il calcagno, giù la coscia,
prego dopo di lei'.
Si chiama Luana. È una cosa eccezionale.
Sanno che non mi devono nominare quell'azienda, da nessuna parte.
Niente che riguardi quella persona là, quell'ambiente là, quella situazione là. Alla larga!
Oramai mi basta poco, mi basta un niente, mi basta un, un un pilo.
Mi basta un... un un capello. Mi basta un nonnulla. Ma ve la voglio raccontare. Vai banda, vai!


(CANTATO(
Che bella che è la femmina italiana
vestita, nuda, rossa, mora o bionda.
Iersera sono uscito con Luana
che c'ha un sorriso come la Gioconda.
E ha due monti rosa dentro al reggiseno
e gli occhi color del lago Trasimeno.
Insomma il corpo come lo Stivale
e monti, vallate e parco Nazionale.
Eravamo su un bel prato
fra il profumo della menta
quando lei mi ha sbottonato
sussurrando 'Mi consenta'.

Ciò che sembrava una locomotiva
è diventato un nocciolo d'oliva
e Luana, da italiana, non ci crede
e mi domanda 'Amore che succede?'.
Io mi arrabbio e dico
'Dai, mi domandi cosa c'è?
Ma tu ancora non lo sai
quel che mi succede a me?'


(PARLATO(
Luana, ma porca della miseriaccia zozza!
Ma sei rimasta l'unica in Italia, nel mondo anzi, a non sapere il germe batterico che mi contrae il corpo. Non mi devi parlare di quella cosa là nel momento culminante dell'attimo suadente.
Te lo dico per l'ultima volta Luana, ma non te lo devi scordare. A me, io,

(CANTATO(
Quando penso a Berlusconi
mi si sgonfiano i coglioni.
Mi si sgonfiano le palle
non so più dove cercarle.
Quando penso a quel biscione
mi si abbassa la pressione
e l'apparato genitale
c'ha un collasso verticale.
Quando penso a Berlusconi
il testicolo s'ammoscia
mi si appoggia sulla coscia,
mi va tutto alla rovescia.
Il morale mi si sfascia,
non mi scappa più la piscia.
Si sfrantuma la brioscia
mi diventa moscia, moscia.
Si scaloscia la bagascia
ogni cosa mi va giù
e non si rizza più.
Non mi si rizza più.

روبرتو بنینی
وقت فکر کردن به برلسکنی

(صحبت)
این یه ترانه برای شاد کردن دنیاست.
یه ترانه قدیمیه کوچیک و بزرگ که میتونه به صورت بزرگ، کوچیک ، متوسط و غیره و غیره و غیره ... خونده بشه.
خاص رو به عام تبدیل میکنم! اتاقها رو آزاد میکنم! پیش فرضها رو درست میکنم! این ترانه ایه که هیچ ربطی به سیاست نداره.
هر گونه تشابهی کاملا اتفاقیه. اسم این ترانه "وقت فکر کردن به برلسکنی" هست.
و ترانه ایه درباره نشاط زندگی در ایتالیا، ایتالیا!!
زیباترین کشور دنیا.
اما ما میخواهیم... ما میخواهیم ایتالیا رو پاکسازی کنیم؟ آه، پاکسازی ایتالیا چه لذتی داره.
احساس منه هنگامی که صبح از تختخواب بلند میشم و میگم : اما ما کجا هستیم؟ ایتالیای واقعی چطوریه؟
نمیدونم چی میگم... ا...ا...بی خیال، بگذریم!
از زندگی لذت ببر، از هم دوره بودن با همسن وسالات، زندگی تو زمین...ادامه میدم!
به جای حرف زدن میخوام بخونم!
موزیک شروع کن!

(آواز)
آه، ایتالیا چه زیباست هنگام صبح که هوا عطر آگین است، هنگامی که از گارسون یک کاپاچینوی بدون کف میخواهم و درحالی که انو مزمزه میکنم، فکر کردن به "مادوینیا" و "کلوسیوم" منو سرحال میکنه، فکر کردن به پل "پونته د سوسپیری" بدون اینکه بخوای از جات پاشی، فکر کردن به "بونتزی دی ریاچه" متاسفم میکنه اما با فکر پل " پونته وکیو" دوباره هیجان زده میشم...

اما فکر کردن به برلسکنی، مثل یه توپ بادمو خالی میکنه. دیگه حال فکر کردن رو از دست میدم. وقتی به اون فکر میکنم، مثل سیستمی که یه سقوط عمودی داره، فشارم میافته پایین.
وقت فکر کردن به برلسکنی پژمرده میشم ، تمام بدنم شل میشه و همه چیز به آخر میرسه. پایین میره و بلند نمیشه، دیگه بلند نمیشه.

(صحبت)
اه، خنده داره و گریه دار عزیز رای دهنده و انتخاب شونده.
اه، ما میخندیم اما تو بدحالی خنده زیادی وجود نداره
ما برلسکنی رو داریم! اون چی هست؟ برلسکنی!
دکتر توصیه میکنه، فکر کنیم ما یه تاریخ بزرگی داریم، یه جغرافیای بزرگ، یه گذشته طولانی.
سعی میکنم فکر کنم، یه چیزایی بلدم، "ماتزینی (جوزفه ماتزینی قهرمان ایتالیایی)" ا...ا...ا...ا... فکر کردن به چیزی که مورد نظرشه. از اونم خوشم نمیاد. خوب تا اخرش سعی کردم، تا آخرش. ببین چقدر فکر کردم.
بزن بریم!

(آواز)
اما ایتالیایی بودن همیشه زیباست، در زمان ما یا زمان بن هور، کریستف کلمب، دانته، سزار، تیتزیانو و کامیلو بنسو کنت کاور.

کاپاچینو رو مزمزه میکنم و خوشحال میشم که به گاریبالدی فکر کنم، به گالیله. احساس غرور و بزرگی میکنم. با لئوناردو احساس قدرت میکنم. فکر جام "تونال" به من دلگرمی میده، و میخوام کاری کنم وقتی به " چی چرون" فکر میکنم.

اما با فکر دوباره به برلسکنی مثل یه توپ بادم خالی میشه.
دیگه حال فکر کردن رو از دست میدم. وقتی به اون فکر میکنم، مثل سیستمی که یه سقوط عمودی داره، فشارم میافته پایین.
وقت فکر کردن به برلسکنی پژمرده میشم، تمام بدنم شل میشه و همه چیز به آخر میرسه. پایین میره و بلند نمیشه، دیگه بلند نمیشه.

(صحبت)
.
.
.
.

[admin]

مطالب بسیار خوب و مفیدی داری ارایه میدی gesa811 ادامه بده icon_mrgreen

[ojooobe]

مطالب بسیار خوب و مفیدی داری ارایه میدی gesa811 ادامه بده icon_mrgreen

مطمئنی حالت خوبه ادمین؟؟؟؟icon_twistedicon_twistedicon_twisted

[h_mardani]

خیلی قشنگ بود مرسی

اگر باز هم دارید بزارید

[kaveh_d]

سلام به بچه ها فروم.

مطالبی رو که در صفحات قبلی مشاهده کردید، کپی کامل و بینقصی بود از مطالبی که در سایت پرشین فروم نوشته بودم که توسط همزاد خودم gesa811 به اینجا منتقل شده.icon_redface

ضمن تشکر از ایشون، میتونید منبعد این ترجمه ها رو تو وبلاگ ترانه ها و خواننده های ایتالیایی پیگیری کنید.

کپی هم کپی های قدیم، حداقل یه چیزایشو تغییر میدادندicon_arrow .